"ชีวิตเพื่อทุกคน" - มูลนิธิซิสเตอร์คามิลเลียนอนุสรณ์

"ดุจปังที่ถูกบิ" ประสบการณ์ชีวิตนักบวชของสมาชิกคณะภคินีผู้รับใช้คนป่วยแห่งนักบุญคามิลโล
50 ปี ในจิตตารมณ์บาร์บันตินีสู่สยาม
ถ้าขึ้นชื่อว่าภคินีผู้รับใช้คนป่วยแห่งนักบุญคามิลโล สิ่งที่จะปรากฏเป็นสัญลักษณ์คือ กางเขนแดงที่หน้าอกซ้ายของภคินีแต่ละคน น้อยคนนักที่จะรู้จักผู้ตั้งคณะ คุณแม่มารีอา โดเมนิกา บรุน บาร์บันตินี และน้อยคนนักที่จะรู้จัก “ภคินีผู้รับใช้คนป่วยแห่งนักบุญคามิลโล” เพราะส่วนใหญ่ก็เรียกว่า “คามิลเลียน” อย่างไรก็ดี ฉันได้ชื่อว่า “ภคินีผู้รับใช้คนป่วยแห่งนักบุญคามิลโล” ที่มีคุณแม่มารีอา โดเมนิกา บรุน บาร์บันตินี เป็นแม่ฝ่ายจิตของฉัน คงไม่มีใครอ่านประวัติและข้อเขียนของท่าน แล้วจะรู้สึกเฉย ๆ ไม่มีปฏิกิริยาใดใด
ความจริง...จะทำให้ท่านเป็นอิสระ
ขอบอกว่าใช่เลยค่ะว่า ความจริง...ทำให้ฉันเป็นอิสระ เพื่อจะพูดออกมาแบบนี้ได้ ขอย้อนเวลาสักนิดนะคะ จุดเริ่มต้นของการเดินทางในวิถีชีวิตของการภาวนา ต้องบอกว่าครอบครัวเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญ ซึ่งก่อเกิดความรัก ความเชื่อ และความศรัทธาของบุคคลที่อยู่ใกล้ตัว ที่ได้ปลูกฝังฉันในทุก ๆ วัน ทั้งที่ฉันอยากไป ไม่อยากไป แม้ฉันจะเดินไป บ่นไป ป้าของฉันก็ไม่เคยลดละที่จะพาฉันไปวัดไปร่วมมิสซาทุกวัน พาฉันสวด และทำให้ฉันเห็น ไม่ว่าท่านจะไปไหน มาไหน ท่านมีวงแหวนประคำสีฟ้าสวดอยู่เสมอ
อยากเขียนในหัวข้อบทที่ 5 เรื่องพระเยซูเจ้าทรงนำเราให้เป็นอิสระจากตัวเอง
-พระเจ้าทรงเป็นองค์ความรัก ทรงนำเราให้ออกจากตัวเอง เพื่อความดีงามของส่วนรวมและเพื่อเป็นของขวัญให้แก่ผู้อื่นค่ะ..
ปลายปี 2018 ผู้ใหญ่ของคณะในประเทศอิตาลีได้บอกแก่ดิฉันว่า ให้รีบทำวิทยานิพนธ์ให้เสร็จ หลังจากที่ได้เรียนเทวศาสตร์เกี่ยวกับ Scienza Religiosa จบแล้วท่านบอกว่า ถึงเวลาแล้วที่ดิฉันจะต้องกลับประเทศไทย เวลานั้น มีความรู้สึกในทางลบมากกว่าที่จะยินดี เพราะสิ่งนั้นไม่ตรงกับแผนการที่ตนเองได้วางไว้ เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากเพราะภาพที่วาดหวังไว้คือการที่จะมีโอกาสได้ไปเปิดหมู่คณะใหม่ทางตอนใต้ดังที่ผู้ใหญ่บางท่านที่นั่นได้เกริ่นไว้
ความประทับใจในคณะโอกาสฉลองครบรอบ 50 ปี Delegazione Thai
37 ปีที่เข้ามามีส่วนร่วมกับคณะ ก็มีความทรงจำเป็นช่วง ๆ ที่อยากแบ่งปันคือ
1 เยาวชนที่กำลังตัดสินใจเลือกการดำเนินชีวิต
ช่วงนั้นฉันอายุ 16 ปีอยู่ชั้น ม.3 โรงเรียนนักบุญเปโตร สามพราน ที่บ้านวางแผนชีวิตให้ว่าพอจบ ม.3 ควรเลือกเรียนสายอาชีวศึกษาเพื่อหางานทำได้เร็ว ๆ จำได้ว่าเย็นวันหนึ่งในคาบลูกเสือเนตรนารีผู้ใหญ่ประกาศว่าให้เด็กนักเรียนหญิงคาทอลิกไปที่วัดเพื่อพบปะกับ Sister คณะหนึ่งคิดในใจว่ามาอีกแล้วหรอไปเข้าค่ายที่ต่าง ๆ เบื่อแล้วแต่ก็ต้องไปฟังเพราะเป็นคำสั่งแต่ใครจะไปรู้ว่าการได้พบปะกับ Sister missionary ฝรั่งตัวสูงมีกางเขนแดงที่หน้าอกด้านซ้ายในครั้งนั้นจะเปลี่ยนชีวิตของดิฉันจนถึงทุกวันนี้
5 มีนาคม บ้านเบธานี ขอขอบคุณทีมสหวิชาชีพของโรงพยาบาลบ้านโป่งที่มาทำกิจกรรมกับคุณยายค่ะ
สถานชีวาภิบาล มาตรา 3 ระบบบัตรทอง ‘บ้านเบธานี’ ดูแลผู้สูงวัยด้วย “จิตตารมณ์เมตตา”
สถานชีวาภิบาล “บ้านเบธานี” จ.ราชบุรี บ้านพักผู้สูงอายุ ให้บริการดูแลผู้สูงอายุระยะยาวด้วยจิตตารมณ์เมตตา ไม่คิดค่าใช้จ่าย ร่วมขึ้นทะเบียนหน่วยบริการมาตรา 3 ในระบบบัตรทอง หนุนงบช่วยเสริมการดำเนินงานฯ ที่ขับเคลื่อนด้วยเงินบริจาค-แรงศรัทธ พร้อมสนับสนุนผ้าอ้อมผู้ใหญ่ ปัจจุบันรองรับผู้สูงวัยอายุ 60 ปีขึ้นไป 50 เตียง ดูแลครอบคลุมครบทุกมิติ สุขภาพ-จิตใจ-สังคม-จิตวิญญาณ สร้างคุณภาพชีวิตที่ดีตั้งแต่ต้นจนถึงบั้นปลาย พร้อมจากไปอย่างสงบสุข
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ บ้านเบธานี ขอขอบคุณ คุณนวลพร และเพื่อน ๆ สำหรับอาหาร และของใช้ที่จำเป็น ที่นำมามอบแก่เราค่ะ
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ เจ้าหน้าที่ของบ้านเบธานี ทุกคนเข้ารับการอบรมประจำเดือน
ประคองชีวิต จนถึงลมหายใจสุดท้าย
เสียงจากญาติผู้ดูแล ผู้กำหนดนโยบาย และผู้ลงมือทำ ในบ้านหลังหนึ่งที่เรียกว่า “เบธานี” อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี
.
วันที่ครอบครัวของ คุณวรารัตน์ นิธิโรจนสานนท์ (ญาติผู้ดูแล) ทราบว่า “คุณอา” วัย 71 ปี ป่วยเป็นมะเร็งระยะลุกลาม คำถามสำคัญไม่ได้มีแค่ว่าจะรักษาอย่างไร แต่คือจะ “ใช้ชีวิตช่วงท้ายแบบไหน”
วันพุธที่ 11 กุมภาพันธ์ 2026 พิธีบูชาขอบพระคุณ พร้อมกับโปรดศีลเจิมคนไข้ ที่บ้านเบธานี โอกาสวันผู้ป่วยสากลครั้งที่ 34
วันที่ 5 ธันวาคม บ้านลอเรนโซได้จัดฉลองบ้านประจำปี เป็นเวลา 24 ปีแล้ว ที่บรรดาเด็ก ๆ ไม่เพียงพบประตูบ้านที่เปิดต้อนรับพวกเขา แต่พบหัวใจของบรรดา "แม่ซิสเตอร์" ที่โอบรับพวกเขาด้วยความรัก
วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 บ้านเบธานีร่วมสืบสานประเพณีลอยกระทง ในบรรยากาศที่น่ารัก ขอขอบคุณทีมผู้บริหาร และเจ้าหน้าที่ทุกคนที่ร่วมใจกันจัดกิจกรรมให้คุณยายสนุกและมีความสุข กันถ้วนหน้า
วันที่ 15 - 18 ตุลาคม พ.ศ. 2568 โครงการเยาวชนจิตอาสา จัด "ค่ายประกายรัก - ฉัน ว้าว" เพื่อส่งเสริมให้เยาวชนได้ "ค้นพบ พรสวรรค์ มากมาย" ที่พระเจ้าทรงประทานให้แก่ละคนอย่างไม่มีเงื่อนไข เมื่อค้นพบแล้วก็สามารถพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ และนำไปใช้เพื่อประโยชน์ของส่วนรวม