ความรักของพระองค์ ไม่มีวันหยุดนิ่ง พระองค์วิ่งตามหารัก แม้ในหุบเขาที่มืดมิด ตามไร่ ตามท้องทุ่ง ภูเขา ลำธาร และฉันเป็นคนหนึ่งที่พระองค์ทรงเที่ยวตามหา และพบฉันจากภูเขาสูง ซึ่งเต็มไปด้วยเพื่อนๆ วัยเดียวกัน พระองค์ทรงตรัสเรียกฉัน ท่ามกลางหญิงสาวมากมายที่มีความเหมาะสมกว่าฉัน "จงตามเรามาเถิด” และฉันก็ตามพระองค์มาสู่ชีวิตการเจิมถวายตัว ทิ้งพ่อ แม่ พี่ๆ ให้เกิดความสงสัย ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าจะไปอยู่ยัง อยู่ที่ไหน? ทำอะไร? อยู่ได้ไหม?
“เราจะอยู่กับเจ้าตลอดไป” ทิ้งทุกสิ่งและตามพระองค์ไป การเข้ามาอยู่ในอาราม ได้รับประสบการณ์ในทุกรูปแบบ เมื่อฉันอยู่ในขั้นของเปรโนวิส วันหนึ่งผู้ใหญ่ขอให้ฉัน ไปดูแลผู้ป่วยคนหนึ่ง ซึ่งป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้ายอยู่กับสามีที่พิการ และช่วงนั้นที่บ้านของฉันบิดาฉันป่วยหนักมาก แต่ฉันเลือกที่จะดูแลคนป่วยคนนี้ที่เป็นใครฉันก็ไม่รู้จัก ฉันได้อยู่ดูแลเป็นเพื่อนเขา และในคืนคริสต์มาสปีนั้นเอง ฉันได้อยู่ฉลองกับเขาในความเจ็บปวดของเขา ทำให้ฉันได้สัมผัสว่าคริสตมาสปีนี้ เป็นปีที่พิเศษมาก สำหรับฉันและเขา เมื่อฉันได้ทำประสบการณ์และได้ลงมือทำตามจิตตารมณ์ของคณะ ในความยากลำบากนั้น ฉันได้สัมผัสถึงความสุขใจลึกๆ ในใจ
การเรียกของพระองค์ให้ติดตามพระองค์ในคณะภคินีผู้รับใช้คนป่วยแห่งนักบุญคามิลโล ตามพระพรพิเศษของคณะทำให้ฉันได้เรียนรู้และทำประสบการณ์กับพระองค์ในทุกรูปแบบ ทั้งสุขและทุกข์ไปด้วยกัน บางครั้งก็อยากทิ้งกระแสเรียกไป แต่ความรักของพระองค์เหนือกว่าสิ่งอื่นใด
เป้าหมายของฉันคือพระองค์ ทำให้ฉันเลือกและเดินในเส้นทางนี้
ขอบคุณค่ะ
ซ.อรวรรณ ดุรงค์พนาดร
